Uzay terapinin kökeni astronotların uzayda yer çekimsiz ortamda kullandıkları kıyafete dayanmaktadır. Bu kıyafetler yer çekimsiz ortamda kaslara ve kemiklere yeteri kadar yük binmediği için oluşabilecek kas atrofisi (kas zayıflaması/erimesi) gibi olumsuz durumları engellemek amacıyla kullanılır ve vücudun büyük eklemlere basınç verilmesi mantığına dayanır.
Uzay terapi fizik tedavi ve rehabilitasyon alanında son yıllarda geliştirilen ve yoğun şekilde pediatrik rehabilitasyon alanında, daha çok da serebral palsi, spina bifida, hidrosefali, west sendromu gibi nörolojik hastalıklarda kullanılan bir metottur.
Fizyoterapi biliminin en temel yapıtaşları zayıf kasın yer çekimine karşı koymadaki başarısızlığını yenmektir. Bu gerçekten yararlanılarak hazırlanan uzay terapi ünitesi ve bu ünitenin kullanımını sağlayan yan ürünlerle hedeflenen egzersiz ve terapi çalışmaları ile yer çekimine karşı koyamayan ekstremite askıda tutulur ve ağırlık kuvveti ortadan kaldırılarak bireyin harekete başlatılması hedeflenir.
Uzay terapide kafes şeklinde terapi ünitesi kullanılır. Terapi ünitesinde özel bantlar, rijit ve elastik halatlar kullanılır. Bantlarda bulunan gerilim kuvveti ile yerçekimi elimine edilir. Böylece birey yapamadığı birçok hareketi yerçekimi olmadan yapar. Fizyoterapist için eller serbest “hands on” özgürlüğü ile bireyin fonksiyonuna daha fazla yardımcı olmasına destek verir.
Uzay terapi başlıca proprioseptif duyu, vücut farkındalığı, uzaysal oryantasyon geliştirerek duyusal entegrasyonu destekler, patolojik refleksler azalır, düzgün postür ve hareket paternleri yeniden inşa edilir, denge sağlanır, zayıf kaslar desteklenerek güçlendirilir.
